dinsdag 12 februari 2013

Over de geloofwaardigheid van de Belgische politiek en journalistiek

In mijn vorig opiniestuk over de Antwerpse regenboogtruisoap schreef ik onder meer hetvolgende: Het is duidelijk dat vooral de linkse pers en sommige politieke tegenstanders een héél lelijk spel aan het spelen zijn.
Dit ging over het feit dat de politieke tegenstanders van N-VA op een maatregel schoten die eigenlijk al bestond onder de vorige Antwerpse burgemeester Patrick Janssens, en ook wel wat over de enge blik die journalisten zoals Yves Desmet vandaag de dag op de huidige samenleving hebben waardoor de relevantie van hun schrijfsels met rasse schreden afneemt omdat ze bulken van de kromme redeneringen.

Maar kijk, het stof was nog niet gaan liggen of er brak een nieuwe rel los. De stad Antwerpen gaat binnenkort immers een ‘migrantentaks’ van € 250,00 aanrekenen aan nieuwkomers die zich in de stad willen inschrijven. Een inschrijving aan het vreemdelingenloket kost momenteel € 17,00. Dus wederom kwamen Antwerps burgemeester Bart De Wever en nu ook verantwoordelijk schepen Liesbeth Homans (N-VA) onder vuur te liggen. Het feit dat het Antwerpse bestuur uit meer dan twee personen en één partij bestaat lijken sommigen te vergeten, zelfs Gentse Open-VLD schepenen wiens partij in diezelfde Antwerpse meerderheid zetelen en de maatregel dus mee goedkeurden.

Resultaat: er vertrok weer een treintje die onder andere Antwerps SP.A-fractieleidster Yasmine Kherbache – tevens kabinetschef van premier Elio Di Rupo (PS) – maar ook Yves Desmet zeker niet wilden missen. Bij deze laatste vraag ik mij soms af of hij mogelijks na 2014 de post van Bruno Tobback als SP.A-voorzitter ambieert.
Nu heb ik het hier wel bewust over een ‘treintje’ omdat de ophef minder groot was dan bij de lokettenkwestie. Zou het kunnen dat er ondertussen gewenning optreedt inzake N-VA-bashing?
In elk geval, Yasmine Kherbache noemde de vreemdelingentaks een gevolg van ‘holder-de-bolder-bestuur’ en zelfs ‘slecht bestuur’.

Maar in dit alles mogen we toch weer niet vergeten dat deze taks een idee van voormalig Antwerps burgemeester Patrick Janssens was. Een idee waarover binnen de Vereniging van Vlaamse Steden en Gemeenten overleg geweest is, en waarbij toen toch geen grote worden of verwijten gevallen zijn. Gent wilde toen zelfs ook zulk een taks invoeren.
De motivatie van het stadsbestuur onder Patrick Janssens voor de invoering van deze vreemdelingentaks was toen naar verluidt dat ‘deze mensen’ nog niks hebben bijgedragen aan de werking van de instellingen in België omdat ze geen andere belastingen betalen.

Dus, vergeef het mij aub, maar ook bij deze kwestie kan ik mij niet van de mening ontdoen dat ook hier weer geen constructieve of correcte oppositie gevoerd wordt, maar men gewoon schiet op alles afkomstig van Antwerpse N-VA-hoek. Ook Yves Desmet lijkt heden ten dage te vergeten dat Vlaanderen en België groter is dan Antwerpen alleen, wat voor een hoofdredacteur van een (kwaliteits)krant minstens opmerkelijk te noemen is.

Nogmaals, ik heb geen partijkaart van de N-VA en heb op 14 oktober ook niet op hen gestemd. Waar ik mij vooral aan erger is dat er de laatste tijd geen oppositie in dit land meer wordt bedreven die naam waardig. Ook journalisten die met een onbevangen blik naar de Belgische politiek kijken beginnen meer en meer een uitstervend ras te zijn.

Want over deze ‘migrantentaks’ kan je wel degelijk de nodige vragen stellen:
1. Net zoals de lokettenkwestie (neutraliteit) is ook deze taks eigenlijk gewoon een idee van voormalig Antwerps burgemeester Patrick Janssens en dus een voortzetting van zijn beleid. Waar zit nu eigenlijk die ‘kracht van verandering’?
2.  Minister van Binnenlandse Zaken Joëlle Milquet liet weten dat ze een onderzoek naar ‘discriminatie’ gaat instellen en Janek Nowak van het Instituut voor Europees Recht aan de KU Leuven zegt in De Morgen dat de vreemdelingentaks bovendien in strijd is met Europese regels wanneer het gaat over de inschrijving van nieuwelingen met een nationaliteit uit een andere Europese lidstaat. ‘Voor het verblijfsrecht mogen geen kosten aangerekend worden. Dat staat zo in de EU-verdragen.’

Wel, dit zijn maar twee voorbeelden die politici en journalisten verder zouden kunnen (laten) onderzoeken om gericht deze maatregel te bestrijden. Want het staat buiten kijf dat bestuursmaatregelen in geen geval in strijd mogen zijn met supranationale regels of mensenrechten.

Op deze manier zou de politiek en de journalistiek zijn geloofwaardigheid terug kunnen winnen. In het andere geval blijven we afglijden naar een allen-tegen-één scenario zonder geloofwaardig script. Dit maakt de N-VA slapend rijk en zet de deur open naar een glansrijke overwinning in 2014.

Een overwinning waarbij Bart De Wever als een Lionel Messi zonder enige moeite handig gebruikt maakt van de gaten in de verdediging om te scoren. Een verdediging die momenteel in de touwen hangt…

Nick Mertens
12 februari 2013

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen